Infiltrację (grawitacyjne
przemieszczanie wód w gruncie) można porównać do metody
oczyszczania wykorzystywanej przez naturę i jest ona zwykle
najwydajniejszą metodą lokalnego oczyszczania ścieków.
Przed wprowadzeniem wody do złoża infiltracyjnego
(drenażowego), w osadniku gnilnym oddzielany jest tłuszcz oraz
cząsteczki stałe.
Zanieczyszczenia zawarte w ściekach są rozkładane za pomocą
flory bakteryjnej, która porasta powierzchnię filtrującą –
błonę biologiczną. Wydajny rozkład wymaga dobrego
doprowadzenia tlenu. W przypadku obciążenia powierzchni
filtrującej zbyt dużą ilością zanieczyszczeń lub wody, efekt
oczyszczania ulega pogorszeniu, a powierzchnia może ulec
całkowitemu zapchaniu, blokując odpływ wody.
Ziemia pod instalacją spełnia funkcję filtra - stopnia
polaryzującego, w którym jest zatrzymywany m.in. fosfor. W
celu umożliwienia odpływu wody do ziemi, wielkość instalacji
infiltracyjnej należy dostosować do aktualnego rodzaju gruntu.
Grunt przepuszczalny taki jak np. żwir i piasek wymaga
najmniejszej powierzchni, a gęstsze rodzaje gruntu, takie jak
np. glina wymagają dużych powierzchni oraz specjalnego
projektu i wykonania.
W naszych systemach pole infiltracyjne składa się z modułów
IN-DRÄN, które układane są w rzędzie, jeden za drugim, a nad nimi
umieszcza się rurę rozsączającą. Cały ciąg rur jest przykrywany
geowłókniną i zasypywany ziemią. Nie ma potrzeby montażu
studzienki rozdzielczej, ponieważ instalacja składa się zwykle z
pojedynczego ciągu rur rozsączających.
W odróżnieniu od tradycyjnej infiltracji, instalacja wykonana z
modułów IN-DRÄN ma zawsze taką samą długość, bez względu na rodzaj
gruntu.
Zmiennym parametrem jest szerokość podsypki żwirowej - od 0,6 m w
żwirze do około 5 m w glinie.